Aniołek dla K. :)

Witajcie Kochani w tym pięknym, słonecznym, choć wietrznym dniu :)! Mam nadzieję, że nie zamęczam Was moimi aniołami i będziecie mieli ochotę jeszcze dzisiaj jednego pooglądać :)).  Przy tak radosnym kolorowym święcie, jakim jest Dzień Dziecka nie może wskoczyć na bloga inna praca, lecz tylko ta tworzona z myślą o pewnej dziewczynce :)). 

Kocham szyć skarpeciaki dla każdego, ale te dla dzieci zawsze mnie najbardziej wzruszają, motywują do szukania nowych rozwiązań, kombinowania, a co ważniejsze w sercu pojawia się takie miłe uczucie. Wyobrażam sobie jak laleczka jest wręczana, jak dziecko się cieszy, ogląda ją, tuli :)). Oczywiście nutka strachu również się pojawia, ponieważ jak wiadomo pociechy potrafią być bardzo szczere i nie zawsze to, co nam dorosłym podoba się, również im przypada do gustu :)).

Skarpeciaki dla dzieci szyłam już różne - od takich prostych, bez dodatków po projekty bardzo strojne. Wszystko zależy nie tylko od wieku pociechy, ale również przeznaczenia laleczki :)). Wiadomo, te do tulenia muszą być mięciutkie i bezpieczne :)). Przy lalkach dekoracyjnych można puścić wodze fantazji :)).

Kilka razy szyłam aniołki dla dzieci chorych na nowotwór złośliwy. Nie jestem w stanie opisać emocji, jakie mi wówczas towarzyszyły. Co innego szyć na aukcje charytatywne, a co innego dla konkretnego dziecka, z konkretną chorobą, widząc jednocześnie cierpienie i nadzieję rodzica.  Uwierzcie mi Kochani, ten rodzaj skarpeciaków jest nie tylko wyjątkowy, ale ma wykonać najtrudniejsze zadanie - pomimo ciężkiej choroby wywołać radość, szeroki, beztroski dziecięcy uśmiech. To skarpeciaki do zadań specjalnych.

Cieszę się ogromnie, że tak wielu rodziców docenia ręcznie szyte lalki i pragnie nimi obdarowywać dzieci. To taka iskierka nadziei, że wciąż poszukujemy oryginalnych, nietypowych zabawek robionych z serca i wielkiej pasji.  A co z dziecięcą wyobraźnią? Czy są jeszcze dziewczynki, które wykonują włóczkowe lub gałgankowe lalki? A ze słomy... takie wiązane... ja je robiłam. 

O lalkach i moich lalkowych rozważaniach mogłabym pisać bez końca :)). To taka cząstka dzieciństwa, która głęboko we mnie siedzi :)).  I dobrze mi z tym, nie zamierzam jej wyrzucać :)).

Przy dzisiejszym święcie, Wam również życzę Kochani abyście odkryli w sobie dziecięcą radość, optymizm i koniecznie załóżcie różowe okulary, dzięki nim świat nie wydaje się taki zły :)).

Ściskam Was mocno i miłego tygodnia  życzę!

Justyna

Uśmiech :)

Witajcie Moi Drodzy! Nawet nie wiem kiedy Maj tak szybko zleciał, mamy już Czerwiec... Ostatni tydzień spędziłam walcząc z anginą, ale nie będę narzekała na chorobę bo dziś mamy piękny dzień - Dzień Dziecka 😊.

Dla mnie to święto powinno nazywać się "Uśmiech Dziecka" bo nie ma nic piękniejszego niż prawdziwy, szczery, radosny uśmiech naszych pociech. To uśmiech, który dodaje energii i wywołuje w nas dorosłych wspaniałe emocje. Ja zawsze powtarzam: "radość moich dzieci jest moją radością, a ich smutki moimi smutkami".  Uśmiech potrafi zdziałać cuda, ma wręcz terapeutyczne działanie. Bo czy nie jest miło, kiedy ktoś się do nas uśmiechnie, okaże choć maleńką życzliwość?

Znam ludzi, którzy mało się śmieją - właściwie to niewiele ich cieszy. Ciągle coś drążą, rozdrapują, analizują, nie potrafią cieszyć się dniem i tym co im los daje. Czy warto? Na to pytanie nie umiem odpowiedzieć, ale wiem jedno - warto się dużo uśmiechać, odkryć w sobie dziecięcą radość i z głową pełną marzeń podążać przez świat. Bo tak będzie łatwiej, lżej, zdrowiej, a poza tym uważajcie - śmiech jest zaraźliwy więc taką "chorobę" warto rozsiewać!

Ja dużo się śmieje i równie dużo mówię, hihihi 😁, ale czy to oznacza że nie mam trosk i zmartwień? Mam, jak każdy z nas. Jednak pielęgnuję w sobie tą maleńką cząstkę dziecięcej radości bo ona pomaga mi przezwyciężać trudy dnia codziennego. Uśmiecham się dużo, do siebie samej, do bliskich, do ludzi tych znanych i mniej znanych, bo tak nauczyła mnie mama, tak uczę moje dzieciaki, a poza tym baaaaaardzo dawno temu odkryłam, że uśmiech ma MOC! Ogromną moc! I nie ważne, że od uśmiechu robią się zmarszczki mimiczne - to są najpiękniejsze zmarszczki i nie warto z nimi walczyć.

Wiecie, czasami jak czekam w kolejce do lekarza to obserwuję osoby starsze; niesamowite ile można wyczytać z ich twarzy. Niekiedy zerkam na wiekowe Panie i myślę sobie: "Jaka ona jest piękna pomimo swojego wieku i jaka musiała być radosna bo to widać po jej twarzy". I chciałabym, aby o mnie ktoś też tak pomyślał w dalekiej przyszłości... 

Uśmiech jest magiczny, łagodzi napięcie i sprawia, że jesteśmy piękniejsi. Dlatego uwielbiam dzieciaki, wszystkie - niezależnie skąd pochodzą - za ich szerokie uśmiechy!!! A jak jeszcze zaczną wypadać im zęby mleczne, to już totalnie rozpływam się na widok "szczerbatych" uśmiechów.  Właśnie teraz mój młodszy synek jest takim uroczym "szczerbatkiem" 😍

Kochani uśmiechajmy się - dużo, gdyż jak mówi mądre powiedzenie "ŚMIECH TO ZDROWIE"!! Już kilka sekund śmiechu dziennie poprawia dotlenienie organizmu, wpływa pozytywnie na nasze samopoczucie, a i roześmiani ludzie są ponoć bardziej kreatywni 😄. 

A Wam Kochane Dzieciaczki - małe, średnie, duże i bardzo duże życzę w dniu Waszego święta, abyście nigdy nie zatraciły swojej radości! Niech to będzie ta jedna, malutka cząstka dzieciństwa, z którą będzie kroczyć przez resztę życia!

Moc uśmiechów 😃😃😃!

Justyna

Zaczarowana maszyna do szycia

Dzisiaj Dzień Dziecka - ulubione święto,  oczywiście oprócz urodzin i Mikołaja, moich synów. Od rana były już życzenia, drobne prezenty, obowiązkowo lody i wspólne wyjście do kina na "Hans Solo", czyli kolejną część Star Wars. Zdradzę Wam, że uwielbiam Gwiezdne Wojny! Oglądałam wszystkie części, niektóre nawet  kilka razy 😍. Ale to dzień, w którym życzenia składają mi również moi rodzice i nie ukrywam, że zawsze czekam na nie z niecierpliwością; w końcu dla nich zawsze będę "małą Justysią " 😁. W tym roku jakoś naszło mnie i męża na wspomnienia z naszego dzieciństwa. Nasi chłopcy uwielbiają słuchać tych wszystkich opowieści, a niektóre są dla nich niczym bajka. Dlatego właśnie dzisiaj chciałabym podzielić się z Wami nie tylko moją nową skarpetkową lalką, ale również historią pewnej maszyny do szycia... dla mnie zaczarowanej i niezwykłej. 

Na początku lat 90 moja mama była kilka razy w Moskwie. Zawsze przywoziła mi piękne prezenty - zabawki, takie niespotykane wówczas w Polsce. Raz dostałam dużą lalkę, która chodziła jak trzymało się ją za rękę i mówiła "mama", a innym razem DZIECIĘCĄ MASZYNĘ DO SZYCIA. I to był strzał w dziesiątkę! Zakochałam się w niej od pierwszego wejrzenia i przez wiele lat szyłam na niej ubranka dla lalek. Materiałów nigdy mi nie brakowało, ponieważ mama sama szyła sobie ubrania, a moja kochana babcia była krawcową. Jak możecie się domyślić kreacje dla lalek były naprawdę śliczne. Ta maszyna była wyjątkowa, zaczarowana, bo chociaż nazywała się "dziecięca"  to idealnie zszywała jednym ozdobnym ściegiem wszystkie tkaniny. Spód maszyny wykonany z litego drewna, a pozostała konstrukcja to ręcznie malowany metal. Maszyna jest ciężka i solidnie zrobiona. Lata mijały, a ja zapomniałam o niej, aż do chwili kiedy przypadkowo na Instagramie zobaczyłam zdjęcie takiej samej maszyny. I wszystkie miłe wspomnienia wróciły 😊. Zadzwoniłam do mamy, a ona na to, że maszyna jest schowana. Mojej radości nie było końca. Po ponad 20 latach znów ją mam, w stanie idealnym (no może z wyjątkiem małego obicia). Działa bez zarzutu, cały czas pięknie szyje! Z tamtych lat zachowały się wszystkie jej elementy: igły, śrubki,  próbnik oraz stara instrukcja.

Maszyna jest znowu ze mną i stoi na honorowym miejscu w salonie. Często na nią spoglądam i żałuję, że teraz nie ma takich zabawek. A skarpetkowa lalka ze zdjęcia?  Od dawna myślałam o uszyciu laki z okularkami, ponieważ sama od dziecka noszę okulary. No i udało się, chociaż wcale nie było to łatwe wyzwanie. Oprócz okularów lalka ma ubranko uszyte ze skarpetki trochę w stylu retro, podwójną gipiurową spódniczkę, kryształek i tradycyjnie kwiatka na czapce. Trochę kombinowałam z fryzurą, ale najbardziej do takiego stylu lalki pasowały włosy kręcone. Te piękne lokowane kucyki układałam długo, za pomocą szczotki do włosów, suszarki i odrobiny lakieru do włosów. W końcu każda dziewczyna, nawet ta skarpetkowa, chce mieć idealnie ułożone włosy 😃. Cały dzień towarzyszą mi cudowne wspomnienia z dzieciństwa i ciekawa jestem czy Wy macie jakieś ulubione zabawki , które wspominacie z sentymentem i uśmiechem na twarzy?